Maślak pstry

Suillus variegatus (Sw.) Kuntze jadalny

Nazywany również:
Bagniak, grzyb pstry, jakub, jakubek, łosiak, murzynek, piasecznik, twardak, twardzioszek, borowik pstry, grzyb twardzioszek, hubanek, hubal, jędrek, miodownik, piaskowiec, pępek, sinka, ugacz, żółtek, miodówka.

Występowanie:
Od czerwca do listopada w wilgotnych, podmokłych lasach sosnowych (rzadziej w suchych), rzadziej spotykany w lasach mieszanych pod modrzewiami i jodłami. Przeważnie występuje na glebach kwaśnych, zwykle grupowo. Częsty.

Wymiary:
Średnica kapelusza 5-17 cm. Wysokość trzonu 4-10 cm, grubość trzonu 2-4 cm.

Kapelusz:
Początkowo półkolisty z podwiniętym brzegiem, potem wypukły; stosunkowo mięsisty. Szarożółty, słomkowy, matowozłoty, złotobrązowy, z wiekiem płowiejący. Na całej powierzchni pokryty jest wichrowato układającym się filcem, tworzącym drobne kosmki (z wiekiem ciemniejące), które w przypadku starych okazów często zanikają lub są spłukane przez deszcz. W młodości brzeg jest podwinięty i kosmkowaty, z czasem ostry. Skórka niemal zawsze sucha (na starość lekko mazista), trudno oddzielna.

Pod kapeluszem:
Rurki przyrośnięte, czasami lekko wycięte lub zbiegające, początkowo piaskowe, z wiekiem oliwkowe; skaleczone błękitnieją. Pory drobne lub średnie, okrągławe do kanciastych i nieregularnie wydłużonych u dojrzałych owocników; w młodości szarożółte, z wiekiem płowooliwkowe i rdzawooliwkowe, ciemniejące pod naciskiem.

Odcisk kapelusza:
Oliwkowy gdy świeży, brązowawy gdy suchy.

Trzon:
Pełny, cylindryczny, gładki, czasami delikatnie zamszowy, barwy podobnej do kapelusza lub nieco jaśniejszy. Płowy, cytrynowopłowy, pomarańczowopłowy; w dolnej części pomarańczowobrązowy, niekiedy czerwonawy. Brak pierścienia.

Miąższ:
Kremowopłowy, czasem z odcieniem pomarańczowym; w kapeluszu miękki, w trzonie lekko włóknisty; lekko błękitnieje po przecięciu; łagodny smak, słabo kwaskowy zapach.

Cechy charakterystyczne:
Z powodu kosmków na kapeluszu (tworzących wrażenie, jakby był on posypany piaskiem) i pełny trzon, maślak pstry jest łatwy do oznaczenia.

GATUNKI PODOBNE:
Maślak sitarz posiada żywsze, ostrzejsze kolory i nie ma łuseczek na kapeluszu; rośnie pod sosnami; częsty.
Maślak limbowy ma mocno śluzowatą powierzchnię kapelusza, rośnie wyłącznie pod limbami w górach na glebach zawierających wapń; rzadki.
Maślak dętyrównież posiada kosmki na kapeluszu, lecz jego trzon jest pusty; rośnie pod modrzewiami; rzadki, chroniony.

Wartość:
Jadalny.

Uwagi:
Gatunek charakterystyczny dla wrzosowisk porośniętych sosnami.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

*

Możesz użyć następujących tagów oraz atrybutów HTML-a: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <strike> <strong>